بازبینی‌شده توسط تیم حقوقی پارسی وکیل · آخرین به‌روزرسانی: آبان ۱۴۰۵
قرارداد

وجه التزام چیست؟ ماده ۲۳۰ و رأی ۸۰۵

وجه التزام مبلغی است که طرفین ضمن معامله شرط می‌کنند متخلف در صورت تخلف بپردازد. اینجا متن ماده ۲۳۰ قانون مدنی، تفاوتش با خسارت تأخیر تأدیه (ماده ۵۲۲) و رأی وحدت رویه ۸۰۵ را می‌خوانید؛ هیچ درصد یا سقفی گفته نمی‌شود چون قانون عددی نداده است.

ماده ۲۳۰ قانون مدنی
رأی وحدت رویه ۸۰۵
بازبینی ۶ آبان ۱۴۰۵

وجه التزام یعنی چه؟

پاسخ کوتاه: ماده ۲۳۰ قانون مدنی می‌گوید اگر ضمن معامله شرط شود که در صورت تخلف، متخلف مبلغی به عنوان خسارت بپردازد، «حاکم نمی‌تواند او را به بیشتر یا کمتر از» مبلغ توافق‌شده محکوم کند. این شرط باید ضمن معامله آمده باشد؛ و چون عقد فقط دربارهٔ طرفین و قائم‌مقام قانونی آن‌ها مؤثر است (ماده ۲۳۱)، به غیر از طرفین تسری ندارد.
حدود و جزئیات اجرای وجه التزام (مثلاً اینکه همراه با الزام به انجام تعهد یا فسخ قابل جمع است یا نه، یا لزوم اثبات زیان) در متن ماده و آرای بررسی‌شده نیامده و این صفحه آن‌ها را نمی‌گوید. برای پروندهٔ خود با وکیل مشورت کنید.

وجه التزام و خسارت تأخیر تأدیه

وجه التزام (ماده ۲۳۰ ق.م)خسارت تأخیر تأدیه (ماده ۵۲۲ ق.آ.د.م)
منشأشرطی که طرفین ضمن معامله می‌گذارندحکم دادگاه طبق قانون در دعوای دین
مبلغهمان مبلغ توافقی؛ حاکم کم یا زیاد نمی‌کنددادگاه به تناسب تغییر شاخص سالانه‌ای که بانک مرکزی تعیین می‌کند محاسبه می‌کند
قلمروهر تخلفی که در شرط آمده باشددین از نوع وجه رایج (رأی ۸۵۸: شامل هر نوع دین)
شرایطشرط در قرارداد + تخلفمطالبهٔ داین، تمکن مدیون و امتناع او، و تغییر فاحش شاخص سالانه
عنوان در متن ماده«خسارت» به عنوان مبلغ شرط‌شدهمتن ماده ۵۲۲ عبارت «وجه التزام» ندارد

ماده ۵۲۲ در پایان می‌گوید «مگر اینکه طرفین به نحو دیگری مصالحه نمایند». محاسبهٔ خسارت تأخیر تأدیه با شاخص بانک مرکزی: ماشین‌حساب تأخیر تأدیه.

موادی که باید بشناسید

مادهحکم
ق.م ۱۰قراردادهای خصوصی در صورتی که مخالف صریح قانون نباشد نافذ است
ق.م ۲۱۹عقودی که طبق قانون واقع شده بین متعاملین و قائم‌مقام آن‌ها لازم‌الاتباع است، مگر اقاله یا فسخ به علت قانونی
ق.م ۲۲۱متخلف از تعهد مسئول خسارت است، مشروط بر اینکه جبران خسارت تصریح شده یا تعهد عرفاً به منزلهٔ تصریح باشد یا قانون موجب ضمان بداند
ق.م ۲۲۶ادعای خسارت: مهلت معین منقضی شده باشد؛ و اگر مهلتی نبوده، شرط‌های مطالبه طبق متن ماده
ق.م ۲۲۷ و ۲۲۹متخلف وقتی محکوم می‌شود که نتواند علت خارجی را ثابت کند؛ حادثهٔ خارج از اقتدار متعهد، مانع حکم خسارت است
ق.م ۲۳۰شرط خسارت ضمن معامله؛ حاکم نمی‌تواند به بیشتر یا کمتر محکوم کند
ق.آ.د.م ۵۱۵اگر قرارداد خاصی دربارهٔ خسارت بین طرفین باشد، برابر قرارداد رفتار می‌شود
ق.آ.د.م ۶قرارداد مخل نظم عمومی یا اخلاق حسنه که مغایر موازین شرع باشد در دادگاه قابل ترتیب اثر نیست

اینکه مواد ۲۲۶، ۲۲۷ و ۲۲۹ بر وجه التزام هم اعمال می‌شود، در متن این مواد نیامده و استدلال حقوقی است؛ این صفحه آن را قطعی نمی‌گوید.

رأی ۸۰۵ دیوان عالی کشور (۱۳۹۹/۱۰/۱۶)

هیأت عمومی دیوان عالی کشور در رأی ۸۰۵ گفته است که تعیین وجه التزام قراردادی برای جبران خسارت تأخیر در ایفای تعهدات پولی «مشمول اطلاق ماده ۲۳۰ قانون مدنی و عبارت قسمت اخیر ماده ۵۲۲» قانون آیین دادرسی مدنی است. مبلغ وجه التزام تعیین‌شده، حتی اگر از شاخص قیمت‌های اعلامی رسمی (نرخ تورم) بیشتر باشد، «در صورتی که مغایرتی با قوانین و مقررات امری از جمله مقررات پولی نداشته باشد»، معتبر است.

رأی وحدت رویه برای شعب دیوان، دادگاه‌ها و سایر مراجع لازم‌الاتباع است. مصداق «مقررات امری از جمله مقررات پولی» را رأی نشان نمی‌دهد و این صفحه مثالی از خودش نمی‌سازد. رأی ۸۵۸ (۱۴۰۳/۱۱/۲۳) هم عبارت «دین از نوع وجه رایج» در صدر ماده ۵۲۲ را مطلق و شامل هر نوع دین می‌داند.

متن آرا را از بازنشر غیررسمی خوانده‌ایم؛ نسخهٔ روزنامهٔ رسمی در این بررسی بازیابی نشد. تاریخ هر رأی را همیشه کنار استناد بنویسید.

آنچه این صفحه ادعا نمی‌کند

  • عدد، درصد یا سقف برای وجه التزام یا خسارت تأخیر: هیچ ماده‌ای عددی نداده است.
  • جمع وجه التزام با الزام به انجام تعهد یا با فسخ: حکم صریحی در مواد و آرای بررسی‌شده نیامده.
  • لزوم یا عدم لزوم اثبات زیان واقعی برای دریافت وجه التزام: ماده ۲۳۰ ساکت است؛ ماده ۵۲۰ دربارهٔ «مطالبهٔ خسارت وارده» است و شمولش بر وجه التزام در متن نیامده.
  • جمع وجه التزام با خسارت تأخیر تأدیه برای یک تأخیر: رأی ۸۰۵ دربارهٔ جمع هر دو سخن نگفته.
  • تعدیل قضایی مبلغ به دلیل تورم یا غیرمنصفانه بودن: جز آنچه در ماده ۲۳۰ و رأی ۸۰۵ آمده، استثنایی تأیید نشد.

اینکه قانون نمی‌گوید

  • «قاضی وجه التزام ناعادلانه را کم می‌کند» ← ماده ۲۳۰: حاکم نمی‌تواند به بیشتر یا کمتر از مبلغ توافقی محکوم کند.
  • «وجه التزام همیشه و بی‌قید وصول می‌شود» ← رأی ۸۰۵ اعتبار آن را مشروط به عدم مغایرت با مقررات امری می‌داند و مواد ۱۰ ق.م و ۶ ق.آ.د.م هم حد می‌گذارند.
  • «وجه التزام همان خسارت تأخیر تأدیه است» ← یکی شرط قراردادی (ماده ۲۳۰) و دیگری حکم قانونی (ماده ۵۲۲) است.
  • «ماده ۵۲۲ درصد ثابتی دارد» ← ماده فقط به تناسب تغییر شاخص سالانهٔ بانک مرکزی ارجاع می‌دهد.
  • «وجه التزام یعنی بیعانه» ← این دو متفاوت‌اند؛ تفاوت را در راهنمای بیعانه ببینید.

ادامهٔ مسیر

محاسبه خسارت تأخیر تأدیه

ماده ۵۲۲ با شاخص بانک مرکزی. محاسبه ←

بیعانه را پس می‌دهند؟

بیعانه، وجه التزام و حق فسخ. راهنما ←

حق فسخ (واژه‌نامه)

تعریف فسخ در قرارداد. بخوانید ←

نمونه قراردادها

قرارداد آماده با دانلود Word. ببینید ←

منابع و آخرین بازبینی

آخرین بازبینی محتوا: ۶ آبان ۱۴۰۵. مواد قانونی از متن قانون نقل و با آن تطبیق داده شده‌اند؛ ارقام و تاریخ‌ها فقط وقتی آمده‌اند که منبع رسمی یا اعلام رسمی داشته‌اند.

  • قانون مدنی: مواد ۱۰، ۲۱۹، ۲۲۱، ۲۲۶ تا ۲۳۱ (متن رسمی: https://rc.majlis.ir/fa/law/show/97937)؛ ماده ۲۳۰ در نسخهٔ رسمی یک «که» اضافه دارد و معنا یکی است.
  • قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی (۱۳۷۹): مواد ۶، ۵۱۵، ۵۲۰ و ۵۲۲ (https://rc.majlis.ir/fa/law/show/93305).
  • آرای وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور: ۸۰۵ (۱۳۹۹/۱۰/۱۶) و ۸۵۸ (۱۴۰۳/۱۱/۲۳)؛ متن از بازنشر غیررسمی. عدد، درصد، سقف و نرخ در این صفحه نیامده؛ قانون عددی نداده است.

این صفحه راهنمای عمومی است و جای مشاورهٔ وکیل یا نظر مرجع رسمی را نمی‌گیرد. قوانین و ابلاغیه‌ها تغییر می‌کنند؛ پیش از اقدام، متن روز و وضعیت پروندهٔ خودتان را بررسی کنید. پارسی وکیل سامانه‌های رسمی را اداره نمی‌کند و استعلام زنده انجام نمی‌دهد.

آنچه احتمالاً می‌پرسید

وجه التزام چیست؟
شرطی است که ضمن معامله می‌آید و طبق آن متخلف در صورت تخلف مبلغی به عنوان خسارت می‌پردازد. ماده ۲۳۰ قانون مدنی می‌گوید حاکم نمی‌تواند او را به بیشتر یا کمتر از مبلغ ملزم‌شده محکوم کند.
وجه التزام با خسارت تأخیر تأدیه فرق دارد؟
بله. وجه التزام شرط قراردادی است (ماده ۲۳۰ ق.م) و مبلغش همان است که طرفین توافق کرده‌اند. خسارت تأخیر تأدیه حکم قانونی در دعوای دین وجه رایج است و دادگاه آن را به تناسب شاخص سالانهٔ بانک مرکزی حساب می‌کند (ماده ۵۲۲ ق.آ.د.م).
دادگاه می‌تواند وجه التزام را کم یا زیاد کند؟
طبق متن ماده ۲۳۰ حاکم نمی‌تواند به بیشتر یا کمتر از آنچه ملزم شده محکوم کند. استثنای دیگری در ماده و در رأی ۸۰۵ بررسی‌شده تأیید نشد.
رأی ۸۰۵ چه می‌گوید؟
هیأت عمومی دیوان عالی کشور در ۱۳۹۹/۱۰/۱۶ گفته وجه التزام قراردادی برای جبران تأخیر در تعهدات پولی مشمول ماده ۲۳۰ ق.م و قسمت اخیر ماده ۵۲۲ ق.آ.د.م است و حتی اگر از نرخ تورم رسمی بیشتر باشد، در صورت مغایرت‌نداشتن با مقررات امری از جمله مقررات پولی معتبر است.
حداکثر وجه التزام چقدر می‌تواند باشد؟
هیچ ماده‌ای عدد یا سقفی نداده و این صفحه هم عددی نمی‌گوید. مبلغ را قرارداد مشخص می‌کند و محدودیت‌های عمومی مثل ماده ۱۰ ق.م و ماده ۶ ق.آ.د.م و قید رأی ۸۰۵ دربارهٔ مقررات امری بر آن حاکم است.
آیا با وجه التزام می‌شود قرارداد را فسخ کرد یا انجام تعهد را خواست؟
در مواد و آرای بررسی‌شده حکم صریحی دربارهٔ جمع یا ناسازگاری وجه التزام با الزام به انجام تعهد یا فسخ نیامده است؛ برای قرارداد خود با وکیل مشورت کنید.
برای وصول وجه التزام باید زیان را ثابت کرد؟
ماده ۲۳۰ دربارهٔ اثبات ساکت است و ماده ۵۲۰ ق.آ.د.م دربارهٔ «مطالبهٔ خسارت وارده» است؛ شمول آن بر وجه التزام در متن نیامده، پس این صفحه هیچ‌یک را قطعی نمی‌گوید.
ماده ۵۲۲ همان وجه التزام است؟
نه. متن ماده ۵۲۲ عبارت «وجه التزام» ندارد؛ آن ماده خسارت تأخیر تأدیه را به تناسب شاخص بانک مرکزی تعیین می‌کند و می‌گوید مگر اینکه طرفین به نحو دیگری مصالحه کنند.

سرویس‌های مرتبط دیگر

اگر این صفحه برایتان جذاب بود، این مطالب و سرویس‌ها هم احتمالاً مفید خواهند بود.

کار را با نصب پارسی وکیل آغاز کنید

روی هر سکویی هستید، یک گزینه مناسب پارسی وکیل برای شما آماده است. اندروید نیتیو، نسخه وب، یا ربات‌های تلگرام و بله.

مشاهده گزینه‌های نصب