بازبینی‌شده توسط تیم حقوقی پارسی وکیل · آخرین به‌روزرسانی: آبان ۱۴۰۵
قانون مدنی · آزادی قراردادها

ماده ۱۰ قانون مدنی

قرارداد خصوصی، اگر مخالف صریح قانون نباشد، برای کسانی که آن را بسته‌اند معتبر است.

متن تطبیق‌شده با دو منبع
بازبینی ۲۵ آبان ۱۴۰۵
ماده + توضیح + ماده‌های مرتبط

متن مادهٔ ۱۰ قانون مدنی

ماده ۱۰
قانون مدنی

قراردادهای خصوصی نسبت به کسانی که آن را منعقد نموده‌اند در صورتی که مخالف صریح قانون نباشد نافذ است.

متن از نسخهٔ اصلاح‌شدهٔ قانون نقل شده و با منبع دوم تطبیق داده شده است.

مادهٔ ۱۰ چه می‌گوید؟

پاسخ کوتاه: مادهٔ ۱۰ می‌گوید توافقی که اشخاص میان خودشان می‌بندند برای خودشان اعتبار دارد، به شرط آنکه با نص قانون مخالف نباشد.

متن ماده از «قراردادهای خصوصی» به‌طور کلی حرف می‌زند و آن را به عقدهایی که در قانون نام برده شده‌اند، مثل بیع و اجاره، محدود نکرده است. برای همین حقوق‌دانان این ماده را مبنای «اصل آزادی قراردادها» می‌دانند.

اعتبار داشتن قرارداد به معنای بی‌نیازی از شرایط عمومی نیست. شرایط اساسی صحت هر معامله در مادهٔ ۱۹۰ قانون مدنی آمده است.

نکته‌های متن

  • «قراردادهای خصوصی»: ماده دربارهٔ توافق اشخاص با یکدیگر است.
  • «نسبت به کسانی که آن را منعقد نموده‌اند»: اثر قرارداد برای طرف‌های آن است. مادهٔ ۲۱۹ قانون مدنی هم عقد را «بین متعاملین و قائم‌مقام آن‌ها» لازم‌الاتباع می‌داند.
  • «مخالف صریح قانون نباشد»: تنها قیدی که خود این ماده گذاشته همین است.
  • «نافذ است»: قرارداد اثر حقوقی دارد و طرف‌ها باید به آن پایبند باشند.

ماده‌هایی که کنار این ماده خوانده می‌شوند

متن هر ماده عیناً از قانون نقل شده است.

برای صحت هر معامله شرایط ذیل اساسی است:
۱- قصد طرفین و رضای آن‌ها.
۲- اهلیت طرفین.
۳- موضوع معین که مورد معامله باشد.
۴- مشروعیت جهت معامله.
چهار شرط اساسی که هر معامله، از جمله قرارداد خصوصی، باید داشته باشد.
عقودی که بر طبق قانون واقع شده باشد بین متعاملین و قائم‌مقام آن‌ها لازم‌الاتباع است مگر اینکه به رضای طرفین اقاله یا به علت ‌قانونی فسخ شود.
عقدی که طبق قانون بسته شده لازم‌الاتباع است، مگر با اقاله یا فسخ قانونی.
عقود نه فقط متعاملین را به اجرای چیزی که در آن تصریح شده است ملزم می‌نماید بلکه متعاملین به کلیه نتایجی هم که به موجب‌ عرف و عادت یا به موجب قانون از عقد حاصل می‌شود ملزم می‌باشند.
طرف‌ها به نتایج عرفی و قانونی عقد هم ملزم‌اند، نه فقط به آنچه نوشته‌اند.

این ماده کجا به کار می‌آید؟

نمونه قراردادها

قراردادهای آماده با خروجی Word. دیدن نمونه‌ها ←

نوشتن قرارداد با هوش مصنوعی

متن قرارداد را بر پایهٔ توافق خودتان بسازید. شروع ←

بررسی قرارداد

بررسی متن قرارداد پیش از امضا. بررسی ←

وجه التزام در قرارداد

شرط خسارت و مادهٔ ۲۳۰ قانون مدنی. راهنما ←

فهرست همهٔ ماده‌ها و رأی‌های وحدت رویه: قانون‌خوان پارسی وکیل.

منابع و آخرین بازبینی

آخرین بازبینی محتوا: ۲۵ آبان ۱۴۰۵. مواد قانونی از متن قانون نقل و با آن تطبیق داده شده‌اند؛ ارقام و تاریخ‌ها فقط وقتی آمده‌اند که منبع رسمی یا اعلام رسمی داشته‌اند.

  • قانون مدنی، مادهٔ ۱۰ و مادهٔ ۱۹۰، مادهٔ ۲۱۹، مادهٔ ۲۲۰.
  • متن ماده با دو منبع مستقل تطبیق داده شده است؛ اگر اصلاح تازه‌ای تصویب شده باشد، متن روز ملاک است.

این صفحه راهنمای عمومی است و جای مشاورهٔ وکیل یا نظر مرجع رسمی را نمی‌گیرد. قوانین و ابلاغیه‌ها تغییر می‌کنند؛ پیش از اقدام، متن روز و وضعیت پروندهٔ خودتان را بررسی کنید. پارسی وکیل سامانه‌های رسمی را اداره نمی‌کند و استعلام زنده انجام نمی‌دهد.

آنچه احتمالاً می‌پرسید

ماده ۱۰ قانون مدنی چه می‌گوید؟
می‌گوید قراردادهای خصوصی نسبت به کسانی که آن را منعقد کرده‌اند، در صورتی که مخالف صریح قانون نباشد، نافذ است. یعنی توافق اشخاص برای خودشان معتبر است، مگر با نص قانون مخالف باشد.
قراردادی که نامش در قانون نیامده معتبر است؟
متن مادهٔ ۱۰ قرارداد را به عقدهای نام‌برده در قانون محدود نکرده و هر قرارداد خصوصی را که مخالف صریح قانون نباشد نافذ می‌داند. چنین قراردادی باید شرایط اساسی صحت معامله را هم داشته باشد (مادهٔ ۱۹۰ قانون مدنی).
قرارداد خصوصی برای چه کسانی الزام‌آور است؟
طبق متن مادهٔ ۱۰، نسبت به کسانی که آن را منعقد کرده‌اند. مادهٔ ۲۱۹ هم عقد را بین متعاملین و قائم‌مقام آن‌ها لازم‌الاتباع می‌داند.

سرویس‌های مرتبط دیگر

اگر این صفحه برایتان جذاب بود، این مطالب و سرویس‌ها هم احتمالاً مفید خواهند بود.

کار را با نصب پارسی وکیل آغاز کنید

روی هر سکویی هستید، یک گزینه مناسب پارسی وکیل برای شما آماده است. اندروید نیتیو، نسخه وب، یا ربات‌های تلگرام و بله.

مشاهده گزینه‌های نصب