بازبینی‌شده توسط تیم حقوقی پارسی وکیل · آخرین به‌روزرسانی: آبان ۱۴۰۵
قانون مدنی · آثار عرفی و قانونی عقد

ماده ۲۲۰ قانون مدنی

طرف‌های عقد فقط به نوشته‌ها ملزم نیستند؛ نتایجی که عرف و قانون برای آن عقد می‌شناسد هم بر عهدهٔ آن‌هاست.

متن تطبیق‌شده با دو منبع
بازبینی ۲۵ آبان ۱۴۰۵
ماده + توضیح + ماده‌های مرتبط

متن مادهٔ ۲۲۰ قانون مدنی

ماده ۲۲۰
قانون مدنی

عقود نه فقط متعاملین را به اجرای چیزی که در آن تصریح شده است ملزم می‌نماید بلکه متعاملین به کلیه نتایجی هم که به موجب‌ عرف و عادت یا به موجب قانون از عقد حاصل می‌شود ملزم می‌باشند.

متن از نسخهٔ اصلاح‌شدهٔ قانون نقل شده و با منبع دوم تطبیق داده شده است.

مادهٔ ۲۲۰ چه می‌گوید؟

پاسخ کوتاه: مادهٔ ۲۲۰ می‌گوید عقد دو طرف را به چیزی بیش از متن ملزم می‌کند: هر نتیجه‌ای که به موجب عرف و عادت یا به موجب قانون از آن عقد حاصل می‌شود هم الزام‌آور است.

پس نیامدن یک موضوع در متن قرارداد به این معنا نیست که دربارهٔ آن تعهدی وجود ندارد. اگر عرف یا قانون آن را نتیجهٔ عقد بداند، طرف‌ها به آن ملزم‌اند.

نکته‌های متن

  • «نه فقط … چیزی که در آن تصریح شده»: تعهدهای صریح قرارداد سر جای خودشان الزام‌آورند.
  • «به موجب عرف و عادت»: عرف یکی از منابع تعهد قراردادی است.
  • «به موجب قانون»: نتایجی که قانون بر عقد بار می‌کند هم بر عهدهٔ طرف‌هاست، حتی اگر در متن نیامده باشد.

ماده‌هایی که کنار این ماده خوانده می‌شوند

متن هر ماده عیناً از قانون نقل شده است.

عقودی که بر طبق قانون واقع شده باشد بین متعاملین و قائم‌مقام آن‌ها لازم‌الاتباع است مگر اینکه به رضای طرفین اقاله یا به علت ‌قانونی فسخ شود.
عقدی که طبق قانون بسته شده لازم‌الاتباع است.
مادهٔ ۲۲۱ قانون مدنی
اگر کسی تعهدِ اقدام به امری را بکند یا تعهد نماید که از انجام امری خودداری کند، در صورت تخلف مسئول خسارت طرف مقابل است‌، مشروط بر اینکه جبران خسارت تصریح شده و یا تعهد عرفاً به منزله تصریح باشد و یا بر حسب قانون موجب ضَمان باشد.
مسئولیت خسارتِ تخلف از تعهد، وقتی جبران خسارت تصریح شده، عرفاً در حکم تصریح است یا قانون آن را موجب ضمان می‌داند.
مادهٔ ۲۲۲ قانون مدنی
در صورت عدم ایفاء تعهد با رعایت ماده فوق، حاکم می‌تواند به کسی که تعهد به نفع او شده است اجازه دهد که خود او عمل را انجام ‌دهد و متخلف را به تادیه مخارج آن محکوم نماید.
اگر متعهد تعهد را انجام ندهد، حاکم می‌تواند به طرف مقابل اجازه دهد خودش آن را انجام دهد و هزینه را از متخلف بگیرد.

این ماده کجا به کار می‌آید؟

نمونه قراردادها

قراردادهای آماده با خروجی Word. دیدن نمونه‌ها ←

نوشتن قرارداد با هوش مصنوعی

متن قرارداد را بر پایهٔ توافق خودتان بسازید. شروع ←

بررسی قرارداد

بررسی متن قرارداد پیش از امضا. بررسی ←

فهرست همهٔ ماده‌ها و رأی‌های وحدت رویه: قانون‌خوان پارسی وکیل.

منابع و آخرین بازبینی

آخرین بازبینی محتوا: ۲۵ آبان ۱۴۰۵. مواد قانونی از متن قانون نقل و با آن تطبیق داده شده‌اند؛ ارقام و تاریخ‌ها فقط وقتی آمده‌اند که منبع رسمی یا اعلام رسمی داشته‌اند.

  • قانون مدنی، مادهٔ ۲۲۰ و مادهٔ ۲۱۹، مادهٔ ۲۲۱، مادهٔ ۲۲۲.
  • متن ماده با دو منبع مستقل تطبیق داده شده است؛ اگر اصلاح تازه‌ای تصویب شده باشد، متن روز ملاک است.

این صفحه راهنمای عمومی است و جای مشاورهٔ وکیل یا نظر مرجع رسمی را نمی‌گیرد. قوانین و ابلاغیه‌ها تغییر می‌کنند؛ پیش از اقدام، متن روز و وضعیت پروندهٔ خودتان را بررسی کنید. پارسی وکیل سامانه‌های رسمی را اداره نمی‌کند و استعلام زنده انجام نمی‌دهد.

آنچه احتمالاً می‌پرسید

ماده ۲۲۰ قانون مدنی چه می‌گوید؟
می‌گوید عقود نه فقط متعاملین را به اجرای چیزی که در آن تصریح شده ملزم می‌کند، بلکه متعاملین به کلیهٔ نتایجی هم که به موجب عرف و عادت یا به موجب قانون از عقد حاصل می‌شود ملزم‌اند.
اگر موضوعی در قرارداد نوشته نشده باشد، تعهدی دربارهٔ آن نیست؟
نه لزوماً. طبق مادهٔ ۲۲۰، نتایج عرفی و قانونی عقد هم الزام‌آورند، حتی اگر در متن تصریح نشده باشند.
نقش عرف در قرارداد چیست؟
مادهٔ ۲۲۰ عرف و عادت را کنار قانون آورده و نتایجی را که عرف برای عقد می‌شناسد بر عهدهٔ دو طرف می‌گذارد.

سرویس‌های مرتبط دیگر

اگر این صفحه برایتان جذاب بود، این مطالب و سرویس‌ها هم احتمالاً مفید خواهند بود.

کار را با نصب پارسی وکیل آغاز کنید

روی هر سکویی هستید، یک گزینه مناسب پارسی وکیل برای شما آماده است. اندروید نیتیو، نسخه وب، یا ربات‌های تلگرام و بله.

مشاهده گزینه‌های نصب