دفاع مستأجر به تاریخ شروع رابطهٔ اجاره بستگی دارد: اجارههای بعد از ۱۳۷۶ تابع قانون ۱۳۷۶ و قانون مدنی‌اند و اجارههای تجاری پیش از آن، تابع قانون ۱۳۵۶ و حق کسب و پیشه. این صفحه دفاع‌های معتبر هر دو حالت و یک نمونهٔ کامل لایحه را دارد.
| موضوع | توضیح |
|---|---|
| مرجع | دادگاه صلح (به‌جز دعاوی سرقفلی و حق کسب و پیشه) |
| اجارههای بعد از ۱۳۷۶ | تخلیه پس از پایان مدت (مادهٔ ۳ قانون ۱۳۷۶)، منوط به استرداد یا سپردن ودیعه (مادهٔ ۴) |
| اجارههای تجاری پیش از ۱۳۷۶ | قانون ۱۳۵۶: پایان مدت به‌تنهایی جهت تخلیه نیست؛ فقط با جهات مواد ۱۴ و ۱۵ و معمولاً با پرداخت حق کسب و پیشه |
| کد رهگیری | از ۱۴۰۳ ثبت قرارداد با کد رهگیری الزامی شده، اما نبود آن مانع دستور یا حکم تخلیه نیست (نظریهٔ مشورتی ۷/۱۴۰۳/۱۱۴۶) |
| مهلت اضافه | در حوادث پیش‌بینی‌نشده، حداکثر یک ماه و فقط یک بار (مادهٔ ۱۳ آیین‌نامهٔ قانون ۱۳۷۶) |
«بدون کد رهگیری نمی‌توانند تخلیه کنند» درست نیست؛ نبود ثبت فقط موجب جریمهٔ موجر و از دست رفتن معافیت مالیاتی اوست.
تخلیهٔ فوری مادهٔ ۳ قانون ۱۳۷۶ فقط پس از پایان مدت است. پیش از آن، موجر باید از مسیر دعوای عادی و با جهات قانونی (مثل فسخ) اقدام کند.
اجرای دستور تخلیه منوط به استرداد ودیعه یا قرض‌الحسنه به مستأجر یا سپردن آن به اجرا است (مادهٔ ۴ قانون ۱۳۷۶). موجر فقط با طرح دعوا و ارائهٔ گواهی دفتر دادگاه می‌تواند بابت خسارت یا اجاره‌بها مبلغی را نگه دارد.
اگر رابطهٔ اجاره پیش از ۱۳۷۶ شروع شده، پایان مدت جهت تخلیه نیست. تخلیه فقط با جهات قانون ۱۳۵۶ ممکن است و در بیشتر حالت‌ها با پرداخت حق کسب و پیشه. در تأخیر اجاره‌بها، مستأجر یک بار با پرداخت اجارهٔ معوقه به‌اضافهٔ ۲۰٪ پیش از صدور حکم، از تخلیه رهایی می‌یابد.
قرارداد شفاهی یا عادی‌ای که شرایط مادهٔ ۲ را ندارد، یا صلح منافع، مشمول دستور تخلیهٔ فوری نیست و موجر باید دعوای عادی طرح کند. اما نبود کد رهگیری به‌تنهایی این اثر را ندارد.
خواهان باید مالکیت یا ذی‌نفعی خود را ثابت کند؛ نبود سمت از ایرادات مادهٔ ۸۴ آیین دادرسی مدنی است.
طرح دعوای تمدید یا اعتراض به اصالت قرارداد در دادگاه، اجرا را خودبه‌خود متوقف نمی‌کند؛ مگر دادگاه دلایل را قوی بداند و با گرفتن تأمین، قرار توقیف عملیات اجرایی صادر کند.
نمونهٔ زیر برای اجارهٔ بعد از ۱۳۷۶ است و محورهای «پایان نیافتن مدت» و «استرداد نشدن ودیعه» را دارد. برای اجارهٔ تجاری پیش از ۱۳۷۶، بند ۳ را محور قرار دهید.
⚠️ این متن قالب آموزشی است. جای‌خالی‌ها را با واقعیت پروندهٔ خودتان پر کنید، بندهایی را که دربارهٔ پرونده‌تان صدق نمی‌کند حذف کنید و پیش از ثبت، استنادها را با متن قانون تطبیق دهید. در پرونده‌های مهم، مشورت با وکیل توصیه می‌شود.
شرح پرونده را بدهید؛ لایحه‌ساز پارسی وکیل متن را با ساختار استاندارد و استناد به مواد قانونی تنظیم می‌کند و خروجی Word می‌دهد.
قرض امانت نیست؛ چک تضمینی، سوءنیت و مهلت یک‌سالهٔ شکایت. نمونه ←
فرق کلاهبرداری با نقض قرارداد؛ مانور متقلبانه و فریب. نمونه ←
فقط جزای نقدی؛ عرف، مخاطب معین و دلیل اثبات. نمونه ←
دفاع مشروع، اعتراض به پزشکی قانونی، دیه یا تعزیر. نمونه ←
اگر شما شاکی یا خواهان هستید: دعوای تخلیهٔ ملک ← · همهٔ نمونه لایحه‌های دفاعیه ←
اگر این صفحه برایتان جذاب بود، این مطالب و سرویس‌ها هم احتمالاً مفید خواهند بود.
روی هر سکویی هستید، یک گزینه مناسب پارسی وکیل برای شما آماده است. اندروید نیتیو، نسخه وب، یا ربات‌های تلگرام و بله.
مشاهده گزینه‌های نصب