تأمین خواسته چیست؟
توقیف اموال خوانده پیش از صدور حکم برای تضمین اجرای آن.
تأمین خواسته قراری است که بهموجب آن، اموال خوانده پیش از صدور یا قطعیت حکم توقیف میشود تا اگر خواهان در دعوا پیروز شد، امکان وصول طلب از بین نرود. فلسفهٔ آن ساده است: دادرسی زمان میبرد و در این فاصله خوانده میتواند اموالش را منتقل کند و رأی به کاغذی بیاثر تبدیل شود. تأمین خواسته جلوی این خطر را میگیرد. نکتهٔ مهم این است که تأمین خواسته دربارهٔ اصل دعوا تصمیم نمیگیرد؛ فقط اموال را تا روشنشدن نتیجه بلوکه میکند. اگر در نهایت خواهان ببازد، خوانده میتواند بابت زیانی که از توقیف دیده مطالبه کند — به همین دلیل معمولاً از خواهان تضمین گرفته میشود، مگر در مواردی که خودِ قانون او را معاف کرده باشد (مثل مطالبهٔ وجه چک برگشتی). تأمین خواسته را با «دستور موقت» اشتباه نگیر: تأمین خواسته ناظر بر توقیف مال برای تضمین وصول طلب است، در حالی که دستور موقت انجام یا ترک یک کار را موقتاً تعیین میکند.
مبنای قانونی
مطابق قانون آیین دادرسی مدنی.
مثال کاربردی
خواهانِ دعوای مطالبهٔ وجه چک نگران انتقال اموال خوانده است؛ با قرار تأمین خواسته، معادل مبلغ چک از حسابها و اموال او توقیف میشود. مثال دوم: در دعوای مطالبهٔ اجارهبهای معوق، موجر پیش از صدور حکم درخواست تأمین خواسته میدهد تا خودروی مستأجر توقیف شود و پس از پیروزی، طلبش از محل همان مال وصول شود.