واژه‌نامهٔ حقوقی · ادلهٔ اثبات دعوا
بازبینی‌شده توسط تیم حقوقی پارسی وکیل · به‌روزرسانی: تیر ۱۴۰۵

اقرار چیست؟

خبر دادن شخص به حقی برای دیگری و به زیان خودش.

تعریف

اقرار یعنی اِخبار به حقی برای غیر و بر ضرر خود. اقرار مهم‌ترین دلیل اثبات است: اگر کسی در دادگاه به امری اقرار کند، همان موضوع اثبات‌شده تلقی می‌شود و طرف مقابل از آوردن دلیل دیگر بی‌نیاز است. اقرارکننده باید عاقل، بالغ، قاصد و مختار باشد و اقرار معلق اثری ندارد.

مبنای قانونی

مواد ۱۲۵۹ تا ۱۲۸۳ قانون مدنی؛ مواد ۲۰۲ تا ۲۰۵ قانون آیین دادرسی مدنی؛ مواد ۱۶۴ تا ۱۸۰ قانون مجازات اسلامی.

مثال کاربردی

خوانده در جلسهٔ دادرسی می‌گوید «قبول دارم صد میلیون از خواهان قرض گرفته‌ام ولی مهلت می‌خواهم»؛ همین جمله اقرار است و دادگاه بدون نیاز به دلیل دیگر او را به پرداخت محکوم می‌کند.

اصطلاحات مرتبط